Συγκέντρωση τη Δευτέρα για τις κεραίες έξω από το Δημαρχείο της Αθήνας

Παναττική πρωτοβουλία για τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας και την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία

Στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθήνας Δευτέρα 12/5/2008 θα συζητηθεί το θέμα των κεραιών κινητής τηλεφωνίας.

Σας καλούμε σε:

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΚΕΡΑΙΕΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

Δευτέρα 12/5/2008 - 2.00 μ.μ.
Δημαρχείο Αθήνας, πλατεία Εθνικής Αντίστασης, (πρώην πλ. Κοτζιά)

Επειδή δυστυχώς η ώρα είναι δύσκολη, παρακαλούμε προσπαθήστε να έρθετε και κυρίως διαδόστε το μήνυμα σε φίλους και φίλες που ενδιαφέρονται και μπορούν να είναι εκεί.

--------------

Απαιτούμε
* από την πολεοδομία του Δήμου της Αθήνας την άμεση απομάκρυνση κάθε παράνομης κεραίας από τις γειτονιές

* να αλλάξει το θεσμικό και νομικό πλαίσιο ώστε να κατοχυρώνει την υγεία των πολιτών

Δυο συγκεντρώσεις ενάντια σε κεραίες κινητής τηλεφωνίας.

Η πρώτη ήταν στις 8:30 σε σχολείο δίπλα στο γήπεδο του Πανιωνίου. Οι γονείς διαμαρτυρήθηκαν μαζί με τα παιδιά για την ύπαρξη κεραιών πάνω στους στύλους φωτισμού του γηπέδου που έχουν οπτική επαφή με το σχολείο καθώς και γενικά για τις κεραίες που έχουν πνίξει και αυτή τη γειτονιά. (διαβάστε το ψήφισμα). Ήταν γύρω στα 250 άτομα με όλη τη φρεσκάδα των πιτσιρικιών και τις πικέτες τους να γράφουν: «για τα λεφτά τα κάνεις όλα, για τα λεφτά δεν μ’ αγαπάς» ή « Πανιώνιε εγώ σε αγαπώ, γιατί παίζεις με την υγεία μου;». Στη συγκέντρωση μίλησε και ο βουλευτής Φώτης Κουβέλης και αυτό έχει τη σημασία του γιατί ο Δήμαρχος της Νέας Σμύρνης έχει υποστηριχθεί από τον Συνασπισμό. Ο ίδιος ο Δήμαρχος εμφανίστηκε, αλλά δεν τον άφησαν να μιλήσει κι αντίθετα τον γιουχάισαν.
Η Δεύτερη συγκέντρωση ήταν αυτή στο Δήμο του Ελληνικού. Την οργάνωνε ο ίδιος ο Δήμος και ήταν ενάντια σε μία κεραία του ΟΤΕ, σε κτίριο του ΟΤΕ για την οποία υπάρχει δικαστική απόφαση απομάκρυνσης που δεν εφαρμόζετε. Στη Συγκέντρωση μίλησε και μάλιστα πολύ καλά για το θέμα, ο Δήμαρχος του Ελληνικού Γκορτζίδης. Στη συνέχεια Χρησιμοποίησαν γερανό για να ανέβουν στην κεραία και να την κόψουν, αλλά τελικά μόλις έγινε αυτό ο ΟΤΕ άνοιξε την πόρτα και ανέβηκαν στην ταράτσα και έκοψαν τα καλώδια. Διαβάστε περισσότερα για το θέμα από το site του Δήμου του Ελληνικού και δείτε τo κάλεσμα για τη σημερινή διαμαρτυρία εδώ και το σχετικό φυλλάδιο του Δήμου εδώ. Και στις δύο διαμαρτυρίες συμμετείχαν και μέλη της Παννατικής Πρωτοβουλίας κατά των κεραιών και της ακτινοβολίας.

Και... συμπόσιο στου Χαμηλού στις 11 του Μάη για τον Προαστιακό!

Την Τετάρτη 12 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε η ημερίδα της Επιτροπής Πολιτών για τον Προαστιακό. Έγινε «υπό το φως των κεριών»... περίπου μιας και η αίθουσα του κτιρίου του 4ου δημ. Διαμερίσματος δεν διέθετε φωτισμό λόγω βλάβης κάμποσο καιρό πριν. Έτσι η ημερίδα είχε και μια ρομαντική χρειά! (Ή και θρίλερ, ανάλογα πως το βλέπει κανείς!)
Το πρώτο θετικό ήταν η προσέλευση του κόσμου. Φάνηκε ότι απασχολεί τον κόσμο της γειτονιάς, παρ’ όλο που έχουν περάσει 7 χρόνια από όταν ξεκίνησε το πρόβλημα, αλλά και οι αγώνες των κατοίκων, είτε με την Αναγέννηση είτε με την Επιτροπή το τελευταίο ενάμιση χρόνο περίπου. Και πως να μη τον απασχολεί άλλωστε αφού εκτός από το ότι έγινε αφόρητη η ζωή και η κυκλοφορία στη περιοχή μας, παράλληλα αυξάνονται και τα ατυχήματα, αρκετά θανατηφόρα, το Μάρτη είχαμε πάλι δύο νεκρούς σε κάκιστες διαβάσεις από όπου το τρένο ούτε φαίνεται και ειδικά ο προαστιακός ούτε καν ακούγεται.
Το δεύτερο θετικό ήταν ότι έγινε μια καλή δουλειά από τα μέλη της επιτροπής για τις παρουσιάσεις που είχαν αναλάβει να κάνουν. Δουλειά διαφωτιστικότατη με όλα τα στοιχεία της σοβαρότητας που μας διακρίνει.
Το, κατά τη γνώμη μου, αρνητικό ήταν ότι λόγω του «φορτώματος» της διαδικασίας δεν δώθηκε η δυνατότητα να τοποθετηθούν άνθρωποι της γειτονιάς οι οποίοι πιθανόν να είχαν να μας πουν πράγματα, να κρίνουν την Επιτροπή και να προτείνουν ή ακόμη και να την πλαισιώσουν, άλλωστε μιλάγαμε και για απολογισμό της δράσης της Επιτροπής. Απολογισμός χωρίς τη δυνατότητα να τοποθετηθούν αυτοί στους οποίους απολογούμαστε τι νόημα έχει? Η διαδικασία με την παρουσίαση σλάιτς, τις τέσσερις εισηγήσεις και τους πολλούς χαιρετισμούς εκπροσώπων φορέων, δημοτικών παρατάξεων και κομμάτων κούρασε και αρκετοί αποχώρησαν πριν τη λήξη της. Το άλλο αρνητικό ήταν ότι δεν είχε κάποιο αποτέλεσμα η μάζωξη αυτή ως προς το τι κάνουμε από εδώ και πέρα, παρ’ όλο που υπήρξαν και προτάσεις να μη φύγουμε χωρίς να καταληξουμε σε κάποιες κινήσεις – κινητοποιήσεις (π.χ. κ. Πορτάλιου). Έτσι μείναμε μόνο στο ενημερωτικό.
Θεωρώ ότι η δύναμη τέτοιου είδους επιτροπών και κινήσεων είναι ο κόσμος που τις στηρίζει και συμμετέχει όπου τον καλούμε. Δεν θεωρώ ότι είμαστε εκπρόσωποι αυτού του κόσμου, άλλωστε δεν μας εξέλεξε και κανείς, αλλά εκφραστές της αγωνίας του. Δεν μπορούμε να τον καλούμε, όταν και όποτε αποφασίζουμε, σε κινητοποιήσεις αλλά από την άλλη να μη του «δίνουμε» και τη δυνατότητα να εκφράζεται, να συμμετέχει πιο ενεργά και να μας κρίνει. Είναι λάθος η λογική των ημερίδων που «φοριέται» πολύ τώρα τελευταία στα λεγόμενα κινήματα πόλης όπου μαζεύονται οι «πρωτοπόροι» , οι εκπρόσωποι και ‘γω δεν ξέρω τι άλλο, λένε τα δικά τους και φεύγουν ευχαριστημένοι ότι κάτι έγινε, με το κόσμο συνήθως να μένει απ’ έξω, με το να μην αποφασίζονται παραπέρα κινηματικές ενέργειες. Μου θυμίζει λίγο τη λογική του δημοψηφίσματος για το ασφαλιστικό για να ενημερωθεί και να εκφραστεί ο λαός, λες και δεν εκφράστηκε τόσο καιρό! Αν δεν ήταν αυτός ο κόσμος, καμιά Επιτροπή, κανένας σύλλογος δεν θα μπορούσε να πετύχει τίποτα όσα δικαστήρια και προσφυγές στο ΣτΕ και να έκανε. Ήμουν, είμαι και θα είμαι πάντα της λογικής των λαϊκών συνελεύσεων, της άμεσης συμμετοχής του κόσμου των γειτονιών στα πράγματα που τον αφορούν. Δεν αμφισβητώ τις προθέσεις κανενός, απλά πιστεύω ότι θα πρέπει να λειτουργούμε πλέον με διαφορετικό τρόπο και να αποβάλουμε αρνητικές νοοτροπίες.
Δεν είναι τόσο μεγάλο το πρόβλημα της ενημέρωσης, όσο είναι η ανάγκη να ενταθεί ο αγώνας για να διευρύνουμε τις εως τώρα κατακτήσεις μας. Αντισταθήκαμε και σταμάτησε το έργο, συνεχίσαμε και πετύχαμε τη μερική υπογειοποίηση, αποκλύψαμε το ρόλο της δημοτικής αρχής, σπάσαμε τα νεύρα του Κακλαμάνη και όχι μόνο! Τώρα όλο αυτό το σύστημα προχωράει στον επόμενο γύρο, κατάθεσαν στο ΣτΕ (προγραμματίζεται να συζητηθεί στις 9 Μάη) η SIEMENS, η ΤΕΡΝΑ κλπ μαζί με την ΕΔΙΣΥ Α.Ε. (θυγατρική του ΟΣΕ) παρεμβάσεις κατά των προσφυγών μας και υπέρ του δημοσίου(!) για να προχωρήσει δήθεν το έργο. Παράλληλα «τρέχουν» και οι μηνύσεις κατά του Δ.Σ. της Αναγέννησης. Εμείς τι θα κάνουμε; Θα τρέχουμε πίσω από τους δικηγόρους να μαζεύουμε χαρτιά ή θα πρέπει να αποφασίσουμε και μια πιο δυναμική απάντηση από τον κόσμο;
Ήδη η Επιτροπή σαν πρώτη κίνηση, εκτιμώντας ότι λόγω και του Πάσχα δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε άμεση κινητοποίηση, θα βγάλει προκύρηξη που θα μοιραστεί πλατιά στη γειτονιά όπου θα ενημερώνει τους γείτονες για τις νέες εξελίξεις, με στόχο να προγραμματιστεί κάποια συγκέντρωση. Μήπως και η Αναγέννηση θα πρέπει να αναθεωρήσει τη στάση της, απέναντι στη κοινή δράση και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε από κοινού; Παρά τις διαφορές η συμφωνία μας για την υπογειοποίηση είναι δεδομένο ότι είναι κοινή! Είναι κρίμα έναν αγώνα που ξεκίμησε από αυτό το σύλλογο στο όνομα των διαφορών να τον περιορίζουμε, αν όχι να τον εγκαταλείπουμε. Αυτό φυσικά ιχύει για όλους μας, όχι μόνο για την Αναγέννηση.
Τέλος, επειδή μας χρειάζεται και αυτό, η Επιτροπή πρασανατολίζεται να διοργανώσει ....συμπόσιο (ή αλλιώς τσιμπούσι) σε ταβέρνα της γειτονιάς μας, μάλλον κατά τις 11 του Μάη. Καλό φαί, καλό κρασί και μια εναλλακτική μορφή επικοινωνίας!!!!
Δημήτρης Νέζης, μέλος της Επιροπής

Συντακτική Επιτροπή αυτή την Παρασκευή στις 7 το απόγευμα
Μια πρώτη κουβέντα θα κάνουμε αυτή την Παρασκευή στις επτά το απόγευμα τα μέλη της Συντακτικής Επιτροπής της εφημερίδας «Μήνυμα για όλους» στα 144-163. Η συζήτηση θα είναι όπως πάντα ανοιχτή σε όποιον θέλει να έρθει και συνεισφέρει στην κουβέντα και τον προγραμματισμό και είναι πολύ χρήσιμη καθώς θα καθορίσουμε τη θεματολογία του τελευταίου για τη φετινή σχολική χρονιά φύλλου της εφημερίδας. καλό θα είναι να είμαστε όλοι εκεί και στην ώρα μας. Κάποιοι από το 146 έχουν χορό στις οκτώ και πρέπει να φύγουν.

Στις 9 Μάη 2008 έχει οριστεί η τρίτη δικάσιμη

Ο αγώνας συνεχίζεται για πλήρη υπογειοποίηση των σιδηροδρομικών γραμμών, για δημιουργία πάρκου σε όλο το μήκος των υπογειοποιημένων γραμμών, για διατήρηση της ήπιας κυκλοφορίας στα σημερινά δεδομένα, για κατασκευή χαμηλών κτιρίων αποκλειστικά και μόνο για την εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού.
Οι ένοχοι είναι γνωστοί και συνεχίζουν να εγκληματούν σε βάρος των τοπικών κοινωνιών και τόσων ανθρώπων, που με αυξανόμενη συχνότητα χάνουν τη ζωή τους.
Έχουν περάσει δύο χρόνια από την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), που απορρίπτει ως ανεύθυνη την περιβαλλοντική τους μελέτη και αυτοί επανέρχονται με την ίδια μελέτη, βελτιωμένη στο χειρότερο, για να εισπράξουν αυτή τη φορά την άρνηση του Νομαρχιακού Συμβουλίου της Νομαρχίας Αθηνών.
Το διαμερισματικό συμβούλιο του 4ου διαμερίσματος του Δήμου Αθηναίων, αποφασίζει ομόφωνα στη συνεδρίαση της Τετάρτης 6-2-2008 υπέρ του συνόλου των αιτημάτων της επιτροπής πολιτών και ενημερώνει τον Κο Κακλαμάνη, ο οποίος συνεχίζει να κωφεύει.
Η επιτροπή πολιτών έχει προσφύγει στο ΣτΕ με αίτημα να γκρεμιστούν τα κτήρια που κατασκευάστηκαν μετά την απόφαση για σταμάτημα των έργων. Η συνεδρίαση του ΣτΕ έχει αναβληθεί δύο φορές με ευθύνη των κυβερνητικών φορέων, οι οποίοι υπεκφεύγουν μη καταθέτοντας φάκελο με τις θέσεις τους ως προς το επίδικο θέμα.
Στις 9 Μάη 2008 έχει οριστεί η τρίτη δικάσιμη και συνεχίζεται η υπεκφυγή των κρατικών φορέων, εκτός κι αν πάνω στη φούρια των τελευταίων μηνών ιδιωτικοποιήθηκε και η Κυβέρνηση. Προς το παρόν δεν μπορούμε να εξηγήσουμε διαφορετικά τις παρεμβάσεις- υπομνήματα αφενός της κοινοπραξίας SIEMENS AG-ΤΕΡΝΑ Α.Ε-ΑΚΤΩΡ Α.Ε, αφετέρου της Ε.ΔΙ.ΣΥ Α.Ε υπέρ των αρμοδίων υπουργών και κατά των κατοίκων του Δήμου Αθηναίων.
Αν τα ερωτήματα μας απαντηθούν θα επανέλθουμε μετά τις 9 Μάη 2008, γιατί εμείς πιστεύουμε ότι ο ενημερωμένος πολίτης είναι ενεργός πολίτης και εκείνος που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα σε όφελος της κοινωνίας και όχι των μεγαλομιζαδόρων και όσων τους υποθάλπτουν.
Ελπίζουμε μέχρι τότε να έχουμε μια υπεύθυνη απάντηση και για το σκάνδαλο των νέων γραμμών του Ο.Σ.Ε, που εκσυγχρονίζονται με καρκινογόνα υλικά, σύμφωνα με πόρισμα κατατεθέν στις 18-12-2007 και το οποίο μας αφορά άμεσα, καθώς πολλοί όγκοι τέτοιου υλικού βρίσκονται πεταμένοι σε ελεύθερους χώρους της περιοχής μας.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΟΛΙΤΩΝ 4ου ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

«Ερχονται χρόνια δύσκολα»

Tης Mαριαννας Tζιαντζη από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 4/5/2008 Την ημέρα του Πάσχα βρέθηκα σε μια γειτονιά αυθαιρέτων ή μάλλον πρώην αυθαιρέτων, αφού τα σπίτια νομιμοποιήθηκαν, η περιοχή εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης, οι δρόμοι ασφαλτοστρώθηκαν, ο καημός της μετανάστευσης ξεχάστηκε ή μάλλον άλλαξε κατεύθυνση, ενώ οι πολυκατοικίες έκρυψαν τα βουνά, τη θάλασσα, τις ελιές. Τα ισόγεια σπιτάκια έγιναν διώροφα και τριώροφα, με εξωτερικές ενισχυτικές κολόνες και μόνο κάποιες ρυμοτομικές ανορθογραφίες θυμίζουν την παλιά αυθαιρεσία: οικοδομικές γραμμές που θυμίζουν μαίανδρο, αδιέξοδα, δρόμοι που ξετυλίγονται σαν μεθυσμένοι, αλλά και κάποια τζιπ που βρίσκουν εμπόδιο τον οβελία που ψήνεται επί του καταστρώματος. Ακάθεκτη βαδίζει η αστικοποίηση, καταπίνοντας όχι μόνο τις αγροτικές μνήμες (αυτές έχουν καταχωνιαστεί προ πολλού), αλλά και τις μνήμες της αστικής φτώχειας. Εξ άλλου, το πλούσιο πασχαλινό τραπέζι μοιάζει να ξορκίζει το φάντασμα της ανέχειας, να το διώχνει πέρα από τα σύνορα ή μάλλον να το διασκορπίζει στους θύλακες αυτών που πέρασαν τα δικά μας σύνορα και σήμερα καλλιεργούν τα άγια χώματά μας, καθαρίζουν τα σπίτια και τα γραφεία μας, μερικές φορές κλείνουν και τα μάτια των γερόντων μας. Παράξενη, αλαφιασμένη η φτώχεια η σημερινή. Με κινητό τρίτης γενιάς, με δορυφορικές κεραίες, μηχανήματα κλιματισμού, ντιβιντί και ντιβιντιέρες, αλλά και με το συρτάρι γεμάτο φάρμακα για το σώμα και την ψυχή. Γυμναστήρια, σχολές χορού, φροντιστήρια, καφετέριες, αντιπροσωπείες αυτοκινήτων, προπατζίδικα, αλλά το βιβλιοπωλείο είναι είδος εξωτικό και, όταν επιβιώνει, έστω σαν βιβλιοχαρτοπωλείο, το χρωστά στις ηρωικές προσπάθειες του ιδιοκτήτη του, που είναι ταυτόχρονα πωλητής, λογιστής, καθαριστής. Μα πώς γίνεται η οικογένεια να συσσωρεύειπτυχία και το βιβλίο, όπως και η εφημερίδα, να χάνεται; Λεπτή, πολύ λεπτή είναι η κρούστα της ευημερίας της τελευταίας εικοσαετίας. Κάποια παιδιά αγροτών δεν θέλουν ούτε να ξέρουν πού πέφτουν τα αμπελοχώραφά τους, ενώ γονείς νεαρών επιστημόνων βλέπουν τα παιδιά τους να βουλιάζουν στο πέλαγος της ανεργίας. Αφήσαμε πίσω τα σημάδια της μεταπολεμικής φτώχειας, όμως η νέα φτώχεια, η «εισαγόμενη» όπως λένε, μας περιμένει στη γωνία. Πιο ύπουλη, πιο αμείλικτη. Η καταφατική πρόταση «εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί» μετατρέπεται σε ερωτηματική: «εμείς θα ζήσουμε αν γίνουμε φτωχοί;» Είναι αυτονόητο ότι έχουμε περάσει και χειρότερα ή ότι υπάρχουν χώρες που δοκιμάζονται χειρότερα. Η διαφορά με το παρελθόν ή με το «αλλού» είναι ότι σήμερα είμαστε ανοχύρωτοι -συναισθηματικά, πολιτικά, ιδεολογικά- ενώ ο κύκλος της αλληλεγγύης γίνεται όλο και πιο στενός, συνήθως χωράει ένα-δυο-τρία άτομα, του εαυτού μας συμπεριλαμβανομένου. Στην τελευταία συγκέντρωση για το ασφαλιστικό, από τα μεγάφωνα που είχε εγκαταστήσει η ΓΣΕΕ στην Πατησίων ακουγόταν η φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη στο τελευταίο ίσως τραγούδι του: «Ερχονται χρόνια δύσκολα, γεμάτα καταιγίδες, κι εμείς του κόσμου θύματα, μ' ατέλειωτα προβλήματα και λιγοστές ελπίδες». Λιακάδα, ζέστη, άνοιξη, φραπέδες και κρύα εμφιαλωμένα νερά - «μα πού τα βρήκαν αυτά τα κλαψιάρικα;» έλεγαν κάποιοι, ανάμεσά τους κι εγώ. Να όμως που εκ δυσμών ειδήσεις μοιάζουν να δικαιώνουν την απαισιοδοξία αυτού του τραγουδιού, ενώ ούτε οι εξ ανατολών την απαλύνουν.

Συμπαράσταση στους κατοίκους των Αγ. Αναργύρων και Μενιδίου

Την Κυριακή στις 11/5 στις 11:00 το πρωί η επιτροπή κατοίκων των Αγ.Αναργύρων και Μενιδίου καλεί σε σύσκεψη με αφορμή τη δίκη στις 27/5 8 κατοίκων-μελών της επιτροπής μετά την κινητοποίηση που έκαναν την Κυριακή στις 27/2/2005. Προσοχή: η σύσκεψη θα γίνει στο 2ο ΚΑΠΗ Αγ. Αναργύρων στις 11 το πρωί, Πλαπούτα και Κωνσταντινουπόλεως. Μαζί τους δικάζεται και ένα μέλος της επιτροπής που εκείνη την ημέρα έλειπε στη Θεσαλλονίκη!!!

Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι σκοπός τους είναι να εκδικηθούν και να τρομοκρατήσουν τους κατοίκους που κινητοποιούνται στις γειτονιές της Αθήνας για οποιοδήποτε ζήτημα.

Άλλωστε εκρεμούν και πολλές άλλες δίκες και για αυτό το ζήτημα όπως και για άλλα (π.χ. χωματερή).

Ακολουθεί ψήφισμα συμπαράστασης:
Στις 27 του Μάη 2008, παραπέμπονται σε δίκη, με την κατηγορία περί «παρακώλυσης συγκοινωνιών», 8 κάτοικοι των Α. Αναργύρων και του Μενιδίου για την συμμετοχή τους στον αγώνα για την υπογειοποίηση του προαστιακού.

Η δίωξη ασκήθηκε με εισαγγελική εντολή, που επιδόθηκε στα μέλη της Επιτροπής Αγώνα, όπου κατηγορούνταν για συμμετοχή, στη μαζική συγκέντρωση της Κυριακής 27 Φλεβάρη 2005, που πραγματοποιήθηκε από τους κατοίκους των Αγίων Αναργύρων και των Αχαρνών, στο πλαίσιο ενός μεγάλου αγώνα που αναπτύχθηκε, ενάντια στο στήσιμο του τείχους του αίσχους, γύρω από τις γραμμές του ΟΣΕ και με αίτημα την υπογειοποίηση του προαστιακού. Χαρακτηριστική ήταν η παρουσία της αστυνομίας στην κινητοποίηση αυτή και οι απειλές της να πάρει τα ονόματα των συμμετεχόντων.

Σήμερα τριάμισι χρόνια μετά, η δίωξη αυτή χαρακτηρίζεται από μεθόδευση, «μαγείρεμα» αστήρικτων κατηγοριών, καθώς και ψέματα υποτιθέμενων «αυτοπτών μαρτύρων». Με τη δίκη αυτή, η κεντρική εξουσία, επιδιώκει αφενός να εκδικηθεί όλους όσους «τόλμησαν» να υψώσουν τη φωνή τους ενάντια στα σχέδια ΟΣΕ, μεγαλοεργολάβων και κυβέρνησης, που υποβάθμιζαν ακόμα παραπέρα την καθημερινή ζωή των κατοίκων των Δυτικών Συνοικιών, αφετέρου να στείλει ένα σαφές μήνυμα τρομοκράτησης ενάντια σε όποιον επιλέξει το δρόμο του αγώνα και της αντίστασης, και να διαμορφώσει κλίμα ηττοπάθειας και ματαιότητας των αγώνων.

Οι αγώνες των κατοίκων του λεκανοπεδίου, ενάντια στην υποβάθμιση της καθημερινής τους ζωής, αποτέλεσμα των επιλογών κυβέρνησης, ΔΕΝ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ!
Ζητάμε την αθώωση όλων των «κατηγορούμενων», χωρίς όρους και προϋποθέσεις!

Οι δίκες και οι καταδίκες δε νομιμοποιούν το τείχος του αίσχους!

Για οτιδήποτε χρειαστεί τηλ. 6974424258 Δημήτρης, μέλος της επιτροπής των Σεπολίων.

Θύματα της κρίσης τα φτωχότερα νοικοκυριά

 

Η υπερχρέωση η οποία έχει γονατίσει χιλιάδες νοικοκυριά που αδυνατούν να αποπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, ακουμπά πλέον και τη συνολική οικονομία. Η διαπίστωση ανήκει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στις εαρινές προβλέψεις της περιλαμβάνει πέρα από την κεντρική πρόβλεψη περί ανάπτυξης του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) κατά 3,4% φέτος (3,6% υποστηρίζει ότι θα είναι η κυβέρνηση) και δεύτερο πιο «γκρίζο» σενάριο.

Αυτό αναφέρεται σε ανάπτυξη μόλις 2,9%-3% φέτος (και της ευρωζώνης κατά 1,2%), δηλαδή σε επιδόσεις που έχει να γνωρίσει η Ελλάδα από τη δεκαετία του 1990.
Ο λόγος είναι ότι τα δάνεια που στήριζαν μέχρι πρότινος την κατανάλωση και τις επενδύσεις στην οικοδομή γίνονται όλο και πιο ακριβά, ενώ οι προϋποθέσεις χρηματοδότησης δυσχερέστερες.
Πληρώνουν πιο πολλά
Έτσι, αφενός μειώνεται η χορήγηση δανείων και αφετέρου τα νοικοκυριά αναγκάζονται να διαθέτουν περισσότερα χρήματα για την εξυπηρέτηση των δόσεών τους, ποσό που αφαιρείται από την κατανάλωση που στηρίζει την άνοδο του ΑΕΠ.
Το πρόβλημα δεν είναι καινούριο, αφού η ανησυχία για την ασυγκράτητη αύξηση του δανεισμού έχει εκφραστεί επισήμως εδώ και καιρό. Τα επιτόκια δανεισμού αυξάνονται καθώς οι τράπεζες μετακυλίουν το αυξημένο κόστος δανεισμού τους στους καταναλωτές και μάλιστα αρκετές φορές με καπέλο.
Οι υπηρεσίες της Κομισιόν υπολόγισαν πόσο θα κοστίσουν οι δύο πιο βασικές «παρενέργειες» της διεθνούς κρίσης στις τράπεζες: τα πιο ακριβά επιτόκια και οι μεγαλύτερες απαιτήσεις για εγγυήσεις. Εκτιμούν ότι αν οι τριγμοί αυτοί συνεχιστούν και ενταθούν, τότε η ανάπτυξη στην ευρωζώνη μπορεί να επιβραδυνθεί επιπλέον κατά 0,5% φέτος και κατά 0,1% το 2009. Δηλαδή στην ευρωζώνη θα έχουμε ανάπτυξη 1,2% (αντί για 1,7% που λέει το βασικό σενάριο των εαρινών εκτιμήσεων της Επιτροπής).
Στην Ελλάδα αντί για ανάπτυξη κατά 3,4% που αποτελεί το βασικό σενάριο στις εαρινές εκτιμήσεις της Κομισιόν, ίσως πρέπει να αρκεστούμε μόνο σε 2,9%- 3% (η Επιτροπή εκτιμά ότι η υποχώρηση της ανάπτυξης κατά 0,5% στην ευρωζώνη στην Ελλάδα προκάλεσε αντίστοιχη επιβράδυνση κατά 0,4%).
Σύμφωνα με την Κομισιόν, το νέο αυτό πλήγμα θα το υποστούν κυρίως τα πιο φτωχά νοικοκυριά που δεν θα έχουν ρευστότητα, αφού ήδη έχουν αναγκαστεί να υπερχρεωθούν για να τα βγάλουν πέρα και θα έχει δύο πηγές:
*Την αύξηση τουλάχιστον 0,5 ποσοστιαίες μονάδες των επιτοκίων. Ηδη κάποιες από τις μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες αυτή την περίοδο δανείζονται με επιτόκια υψηλότερα κατά 0,3%-0,5% από το Euribor, δηλαδή 4,95%-5,10%. Το κόστος περνά στον καταναλωτή.
*Ενα νέο σοκ στην αγορά ακινήτων που θα προκαλέσουν οι αυξημένες πλέον απαιτήσεις των τραπεζών για εγγυήσεις στα νέα δάνεια. Πλέον σε πολλά καταναλωτικά οι τράπεζες βάζουν προσημειώσεις. Αυξάνουν όμως και τα ποσοστά της προσημείωσης στα δάνεια έως το 120%-130%

Της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ από την Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 4/5/2008

Πιο απαισιόδοξοι από ποτέ είναι σήμερα οι Ελληνες

 

Ποτέ άλλοτε ο Έλληνας πολίτης δεν έβλεπε με τόσο γκρίζα χρώματα το μέλλον της οικονομίας του τόπου του. Μάλιστα η διάχυτη αυτή απαισιοδοξία δεν προκύπτει μόνο από την άποψη των πιο «ευάλωτων» ομάδων (χαμηλόμισθων, συνταξιούχων και ανέργων). Ευθυγραμμισμένες είναι και οι εκτιμήσεις των πιο πλούσιων συμπολιτών μας. Η κρίση πλέον έφτασε και στη δική τους πόρτα και έχουν αρχίσει να ανησυχούν όσο ποτέ άλλοτε για το τι μέλλει γενέσθαι.
Τα παραπάνω συμπεράσματα προκύπτουν από τα στοιχεία έρευνας που ολοκλήρωσε το ΙΟΒΕ (Ιδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών) τον Απρίλιο για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: εμφανίζει ιστορικό χαμηλό στην αίσθηση που έχει ο πολίτης για την οικονομία, από το 1985, που ξεκίνησαν ανάλογες μετρήσεις.
Η ανησυχία είναι έντονη για το μέλλον της απασχόλησης, τις αποταμιεύσεις αλλά και για τη δυνατότητά τους να εκπληρώσουν πια τις επιθυμίες τους για να αγοράσουν σπίτι ή αυτοκίνητο. Κυρίως, όμως, το πρόβλημα επικεντρώνεται στις ανατιμήσεις, καθώς δηλώνουν ότι τους προηγούμενους μήνες γνώρισαν το οξύτερο πρόβλημα ακρίβειας της τελευταίας 20ετίας.
«Θα συνεχιστεί η ακρίβεια»
Μεγαλύτερο ακόμη και από το πογκρόμ ανατιμήσεων που προκάλεσε η εισαγωγή του ευρώ στην αγορά. Προβλέπουν μάλιστα ότι η κατάσταση αυτή θα συνεχιστεί.
Τι απάντησαν λοιπόν τον Απρίλιο στην ερώτηση «πώς βλέπετε την οικονομική κατάσταση τους επόμενους 12 μήνες;» οι συμπατριώτες μας.
* Η αναλογία θετικών και αρνητικών απαντήσεων υποχώρησε στο -42, στα πιο χαμηλά επίπεδα από το 1985 οπότε υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία. Δηλαδή ποτέ άλλοτε δεν υπήρχε τόσο μεγάλη αναλογία αρνητικών απαντήσεων. Πότε το κλίμα ήταν το καλύτερο; Το 2000, με την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ. Τη μεγαλύτερη ανησυχία για το μέλλον έχουν οι πιο φτωχοί πολίτες, οι υπερήλικες αλλά και οι άνεργοι.
* Το πρωτόγνωρο, όμως, είναι ότι και οι πλουσιότεροι (25% των ατόμων με τα μεγαλύτερα εισοδήματα) πρώτη φορά έχουν αρχίσει να... ιδρώνουν. Δηλώνουν ότι το επόμενο 12ημηνο θα είναι άσχημο, σε αναλογία θετικών-αρνητικών απαντήσεων -41.
Της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ από την Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 4/5/2008

Εχει κι ο Τύπος τα θύματά του...

Μακάρι να ήταν η ζωή έτσι ρομαντική σαν το ηλιοβασίλεμα. Καμιά φορά εχει πολύ σκληρό πρόσωπο...
 

«Απαράδεκτες» κρίνει ο ΟΗΕ τις επεμβάσεις στην ελευθεροτυπία και τις δολοφονικές ενέργειες κατά δημοσιογράφων κατά την ενάσκηση του λειτουργήματός τους είπε μόλις προχθές η εκπρόσωπος του ΟΗΕ στην έδρα του διεθνούς οργανισμού στη Γενεύη Μαρί Χόϊζε.
Την παραμονή της Παγκόσμιας Ημέρας υπέρ της Ελευθεροτυπίας, η κ. Χόϊζε επισήμανε με έμφαση ότι για τον ΟΗΕ «μία ανεμπόδιστη και ανεξάρτητη πληροφόρηση αποτελεί ένα από τα θεμέλια της ίδιας της Δημοκρατίας».
Ο ΟΗΕ μόνον «να εκφράσει θλίψη και μάλιστα με τους σθεναρότερους όρους για το σύνολο των δραστηριοτήτων που στρέφονται κατά των ΜΜΕ, επακριβώς για τους δημοσιογράφους ή το προσωπικό, εν γένει, των ΜΜΕ που είτε σκοτώνονται είτε τραυματίζονται κατά την ενάσκηση του λειτουργήματός τους» συμπλήρωσε η ίδια.

«Πρόκειται για απαράδεκτες ενέργειες», τόνισε επίσης, «όχι μόνον επειδή συνιστούν παραβιάσεις βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και παρεμποδίζουν τη διακίνηση αξιόπιστων και ακριβών πληροφοριών, οι οποίες αποτελούν θεμέλιο για μία καλή διακυβέρνηση, αλλά και για την ίδια τη Δημοκρατία».
Σε 17 κράτη 28 δημοσιογράφοι έχασαν τη ζωή τους ασκώντας το λειτούργημα από την αρχή του έτους έως σήμερα έναντι όμως 34 για το αντίστοιχο χρονικό διάστημα πέρυσι.
Τα στοιχεία παρείχε η οργάνωση «Εμβληματική Εκστρατεία υπέρ του Τύπου» που εδρεύει στη Γενεύη και ασχολείται με την αποστολή δημοσιογράφων σε «επικίνδυνες» γεωγραφικές περιοχές σε όλον τον πλανήτη μας.
Στο Μεξικό σκοτώθηκαν, φέτος, έξι δημοσιογράφοι και ακολουθεί με πέντε θανάτους δημοσιογράφων το Ιράκ, έπεται με τρεις θανάτους δημοσιογράφων το Πακιστάν και μετά κατατάσσεται η Ρωσία, όπου φέτος δύο δημοσιογράφοι έχασαν τη ζωή τους.
Από ένας δημοσιογράφος σκοτώθηκε φέτος έως τώρα στα εξής κράτη : Ινδία, Φιλιππίνες, Παναμάς, Βολιβία, Κολομβία, Ουγκάντα, Ονδούρα, Βραζιλία, Νίγηρα, Νεπάλ, Αφγανιστάν, Σομαλία, ενώ εσχάτως 23χρονος εικονολήπτης του Ρόιτερ σκοτώθηκε επιβαίνοντας του τζιπ του στη διάρκεια ισραηλινής αεροπορικής επιδρομής στη Λωρίδα της Γάζας.

Επειδή δημοσιογράφοι δεν είναι μόνο η λαμπερή τηλεοπτική εικόνα...

Πρωτομαγιά 2008: ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ!

Το σπίτι του αγωνιστή Σπήλιου Αμπελογιάννη, στον Κολωνό...


Άλλο ένα στιγμιότυπο από το σπίτι ενός από τους 200 εκτελεσμένους στην Καισαριανή...
Το μνημείο που στήθηκε για τους εκτελεσμένους στην Καισαριανή


Ο χώρος των εκτελέσεων, τόπος προσκηνύματος σήμερα...

Σήμερα θα σας διηγηθώ μια ιστορία για μια Πρωτομαγιά αλλιώτικη από αυτές των λουλουδιών και των παρελάσεων... Βρισκόμαστε στην 1 Μάη 1944... Η πατρίδα μας  στενάζει κάτω από την μπότα του Γερμανού κατακτητή... Αυτή η Πρωτομαγιά κούρσεψε τόσο αίμα, τόση νιότη 200 Ελλήνων κομμουνιστών στο θυσιαστήριο της Καισαριανής.

Η εκτέλεση των 200 ηρώων στο σκοπευτήριο της Καισαριανής δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός. Η επιλογή των θυμάτων έγινε μέσα από 3000 κρατούμενους. Διάλεξαν τους πρωτοπόρους του προοδευτικού κινήματος στην Ελλάδα για να τους εκτελέσουν την ημέρα που αποτελεί παγκόσμιο σύμβολο της εργατικής τάξης. Η ανακοίνωση της Ανώτατης Γερμανικής Στρατιωτικής Διοίκησης στην Ελλάδα που είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 30 Απρίλη 1944 αναφέρει: «Στις 27-4-1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν ενέδρας εδολοφόνησαν ανάνδρως τον Γερμανό στρατηγό και τους 3 συνοδούς του, ενώ πολλοί Γερμανοί στρατιώτες τραυματίσθηκαν. Ως αντίποινα:

•1. Τουφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1-5-1944

•2. Τουφεκισμός όλων των ανδρών που θα συναντήσουν τα Γερμανικά στρατεύματα από τους Μολάους έως την Σπάρτη.

Για το κακούργημα αυτό «Έλληνες εθελοντές» εφόνευσαν αυτοβούλως 100 κομμουνιστάς.»

1 Μάη στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Έξι το πρωί το προσκλητήριο... Οι 200 συγκεντρώνονται δίπλα στα μαγειρεία. Τα καμιόνια γεμίζουν και ξεκινούν για την Καισαριανή. Το Χαϊδάρι και η Καισαριανή έχουν κάτι κοινό... Την αφετηρία και τον τερματισμό... Την αρχή και το τέλος... Τον τόπο μαρτυρίου και τον Γολγοθά... Αιμάτινοι τόποι και οι δύο. Στην διαδρομή οι μελλοθάνατοι πετούν αντικείμενα και γράμματα προς τους οικείους τους. Αναφέρω μερικά:

Σουκατζίδης Ναπολέων γραφεί στον πατέρα του Φώτη Σουκατζίδη στο Αρκαλοχώρι  Ηρακλείου Κρήτης: «Πατερούλη πάω για εκτέλεση. Να ‘σαι περήφανος για το μονάκριβο γιό σου. Να αγαπάς την κορούλα σου και αδελφούλα μου. Γεια σου πατερούλη.»

Νίκος Μαριακάκης: «Καλύτερα να πεθαίνει κανείς για τον αγώνα και την Λευτεριά παρά να ζει σκλάβος.»

Κώστας Τσίρκας: «Πρωτομαγιά. Γεια σας, πάμε στην μάχη»

Σπήλιος Αμπελογιάννης: «Αμπελογιάννης Σπήλιος του Κων/νου. Οδός  Άστρους 93 Κολωνός. Έτσι πεθαίνουν οι τίμιοι Έλληνες. Πεθαίνω περήφανος. Ζήτω η λευτεριά. Διαβάτη Έλληνα το ρούχο τούτο να το πας στη παραπάνω διεύθυνση. Είναι η στερνή επιθυμία ενός ανθρώπου που ξέρει να πεθαίνει για την λευτεριά. Ζήτω ο ελληνικός λαός.»

Γείτονάς μας ο Σπήλιος και κάτι παραπάνω για τον γράφοντα... Θείος του... Ποιος ήταν άραγε ο Σπήλιος, ο άνθρωπος, ο αγωνιστής... Πιστεύω ότι αξίζει να μάθουμε...

Ο Σπήλιος Αμπελογιάννης γεννήθηκε στο Ανεμοχώρι Ηλείας το 1922. Ήταν το τρίτο παιδί πενταμελούς εύπορης επαρχιακής  οικογένειας. Στην Αθήνα ήρθε για να σπουδάσει το 1933. Έζησε στην οδό Άστρους 93 σε σπίτι που σώζεται μέχρι σήμερα. Γρήγορα μπαίνει στην Εθνική Αντίσταση και συγκεκριμένα στην καθοδήγηση του Ε.Α.Μ.. Είχε πλούσια δράση στην περιοχή βγάζοντας πύρινους λόγους, ανοίγοντας αποθήκες μαυραγοριτών και μοιράζοντας τρόφιμα και ρούχα στον Λαό. Γίνεται, όπως ήταν φυσικό, στόχος των ταγματασφαλιτών της περιοχής που τον κυνηγούν ανελέητα. Παρόλο τις παραινέσεις συντρόφων του να πάρει όπλο αρνήθηκε λέγοντας ότι όπλο είναι η γλώσσα του. Εργαζόταν σαν εργάτης στις αποθήκες στο ζαχαροπλαστείο Ζόναρς στο κέντρο της Αθήνας. Σε μπλόκο που είχε στηθεί στην πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου συλλαμβάνεται από ταγματασφαλίτες έχοντας επάνω του παράνομο τύπο. Ξυλοκοπείται άγρια και παραδίδεται στους Γερμανούς. Τον Δεκέμβρη του 1943 μεταφέρεται στις φυλακές Χατζηκώστα, όπου βασανίζεται άγρια χωρίς να καταφέρουν να του πάρουν μια λέξη, ένα όνομα. Τον Απρίλη του 1944 μεταφέρεται στο Χαϊδάρι όπου παραμένει μέχρι την 1 Μάη του 1944. Εκτελέστηκε μαζί με τους υπόλοιπους 199 κομμουνιστές συντρόφους του στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο και χορεύοντας όλοι μαζί.

Ο ποιητής ενός από τα ποιήματα που έχουν γραφτεί, σε μια στροφή γράφει  πως δεν ήταν μελλοθάνατοι αλλά μελλόγαμπροι.

Ο Σπήλιος Αμπελογιάννης ήταν μόλις 22 ετών...

Νίκος Σοφιανός

1968: Η ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!

 

1968, Γαλλία, Παρίσι... Η κατάσταση στα Πανεπιστήμια είναι τεταμένη...  Στις 22 Μαρτίου στο Πανεπιστήμιο Ναντέρ 150 φοιτητές μαζί με μουσικούς και ποιητές διοργανώνουν συνάντηση για τα προβλήματα της Γαλλικής κυβέρνησης ενώ μετά είχαν προγραμματίσει συναυλίες και δρώμενα... Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου, αντίθετος με τους φοιτητές, καλεί την αστυνομία, η οποία εισβάλει στον χώρο και μετά από συγκρούσεις συλλαμβάνει και τους 150 φοιτητές ενώ τραυματίζονται αρκετοί από αυτούς. Οι συγκρούσεις μεταξύ των Αρχών και των φοιτητών στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ είναι συνεχείς τους επόμενους μήνες με αποτέλεσμα  στις 2 Μάη η διοίκηση του Πανεπιστημίου να αποφασίσει το κλείσιμό του.

Η είδηση ταξιδεύει γρήγορα και οι φοιτητές της Σορβόννης  συναντώνται στις 3 Μάη και αντιτάσσονται στο κλείσιμο της σχολής και στην πιθανή αποβολή των 150 φυλακισμένων φοιτητών του Πανεπιστημίου της Ναντέρ.  Στις 6 Μάη η Εθνική Ένωση Φοιτητών μαζί με την Ένωση Πανεπιστημιακών Καθηγητών καλούν σε πορεία όσους θέλουν αν εναντιωθούν στην εισβολή της αστυνομίας στην Σορβόννη. Σε μια μεγαλειώδη πορεία  με την συμμετοχή 20000 ανθρώπων , φοιτητές, καθηγητές και απλός κόσμος κατευθύνθηκε στην Σορβόννη που ήταν κλειστή από δυνάμεις της αστυνομίας. Μόλις η πορεία έφτασε εκεί  οι δυνάμεις της αστυνομίας επιτέθηκαν στους διαδηλωτές, οι οποίοι έφτιαξαν πρόχειρα οδοφράγματα. Πολλοί φοιτητές τραυματίστηκαν ενώ εκατοντάδες συνελήφθησαν. Στις 6 Μάη στις διαδηλώσεις μπαίνουν και οι μαθητές οι οποίοι μαζί και με εργαζόμενους και με φοιτητές και καθηγητές απαιτούν:

• την απόσυρση όλων των ποινικών κατηγοριών εναντίον των συλληφθέντων φοιτητών


• την απόσυρση της αστυνομίας από το Πανεπιστήμιο


• το άνοιγμα των Πανεπιστημίων της Ναντέρ και της Σορβόννης από τις Αρχές.

Οι φοιτητές γυρίζουν όμως γρήγορα στις πανεπιστημιουπόλεις του Παρισιού μετά από ψεύτικες διαβεβαιώσεις των αρχών ότι τα αιτήματά τους έγιναν δεκτά από την κυβέρνηση. Φτάνοντας εκεί βρήκαν τις σχολές ακόμα κλειστές... Φυσικά και δεν έκατσαν με σταυρωμένα τα χέρια... Στις 10 Μάη ένα τεράστιο πλήθος κόσμου μαζεύτηκε στην αριστερή μεριά του Σηκουάνα και όταν οι Αρχές τους απαγόρευσαν να διασχίσουν το ποτάμι οι συγκρούσεις  άρχισαν. Εκατοντάδες οδοφράγματα σηκώθηκαν και οι συγκρούσεις μαίνονταν. Στις 2 το βράδυ η αστυνομία επιτίθεται στους διαδηλωτές μετά την αποτυχία διαπραγματεύσεων. Οι συγκρούσεις συνεχίζονται μέχρι το πρωί της άλλης μέρας, ενώ αποτέλεσμα ήταν να συλληφθούν χιλιάδες φοιτητές ενώ εκατοντάδες μεταφέρθηκαν τραυματίες στα νοσοκομεία. Τα γεγονότα έκαναν το γύρo του κόσμου μέσα από τις τηλεοράσεις και χιλιάδες κόσμου σε πολλές μεριές του πλανήτη βγήκαν στους δρόμους για να συμπαρασταθούν στους φοιτητές του Παρισιού. Η σκληρή στάση της Κυβέρνησης προκάλεσε αλληλεγγύη για τους φοιτητές ενώ η Γενική Εργατική Ομοσπονδία και ο Σύνδεσμος Μηχανικών προανήγγειλαν γενική απεργία για τις 13 Μάη.

Εκείνη η Δευτέρα έμεινε στην μνήμη όλου του κόσμου. Πάνω από 1000000 απεργών και φοιτητών κατέβηκαν στους δρόμους του Παρισιού και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση των κρατούμενων φοιτητών και την επαναλειτουργία της Σορβόννης. Μόλις το Πανεπιστήμιο άνοιξε οι φοιτητές το κατέλαβαν και το ανακηρύξαν «Λαϊκό Πανεπιστήμιο» ενώ πάνω από 400 λαϊκές επιτροπές στήθηκαν σε όλα τα πανεπιστήμια του Παρισιού για εκφράσουν την διαμαρτυρία των φοιτητών κατά του Γαλλικού συστήματος και κατά της Γαλλικής Κυβέρνησης.

Τον δρόμο των φοιτητών τον ακολούθησαν και οι εργαζόμενοι τις επόμενες μέρες κάνοντας καταλήψεις των εργοστασίων. Ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις  κάνοντας καθιστική διαμαρτυρία στις αεροπορικές εγκαταστάσεις κοντά στην πόλη Νανσύ στις 14 Μάη ενώ τους ακολούθησαν οι εργαζόμενοι του εργοστασίου της Renault . Μέχρι τις 17 Μάη πάνω από 50 εργοστάσια ήταν κλειστά ενώ οι απεργοί ξεπερνούσαν τους 20000. Τις επόμενες μέρες είχαμε την γιγάντωση των απεργιακών κινητοποιήσεων 1000000 απεργοί στις 18 Μάη, ενώ την επόμενη μέρα οι απεργοί έφτασαν τα 2000000 και τις επόμενες μέρες 10000000 (κάτι παραπάνω από τα 2/3 των εργατών της Γαλλίας.) Τα αιτήματα των απεργών ήταν οι υψηλότεροι μισθοί και την παραίτηση του Γάλλου προέδρου Ντε Γκώλ. Στις 30 Μάη εκατοντάδες χιλιάδες Γάλλων διαδήλωσαν με κύρια συνθήματα: «Αντίο Ντε Γκώλ!!!», «Απαγορεύεται το Απαγορεύεται», «Το αφεντικό έχει εσένα ανάγκη, όχι εσύ αυτό», «Ήρθα, είδα, πίστεψα...» και πολλά άλλα. Η κυβέρνηση ήταν υπό διάλυση και ο Ντε Γκώλ βλέποντας πως δεν έχει αρκετές στρατιωτικές δυνάμεις να τον βοηθήσουν, ενώ υπήρχε σχέδιο διαφυγής από την χώρα έτοιμο, αναγκάστηκε την επόμενη μέρα 1 Ιουνίου να προκηρύξει εκλογές για τις 23 Ιουνίου. Οι εργάτες άρχισαν να γυρνάνε στις δουλείες τους ενώ σε πολλά εργοστάσια η αστυνομία επενέβη για ναι να ανοίξουν και πάλι... 

Πέρασαν 40 χρόνια από τότε αλλά η φωτιές που άναψαν οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι στα οδοφράγματα στο Παρίσι το 68 είναι κα παραμένουν ανοιχτές. Ο λαός πρέπει να βαδίσει στα βήματα των Γάλλων συναδέλφων του και να ανατρέψει τις προσπάθειες της εκάστοτε Κυβέρνησης. Πρέπει να ενωθούμε όλοι για να ανατρέψουμε τα σχέδια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και για το ασφαλιστικό αλλά και για τις αλλαγές που θέλουν να κάνουν στην Παιδεία. Έτσι λοιπόν όλοι ενωμένοι, εργάτες, μαθητές, φοιτητές, στους δρόμους να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας.... Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Μάης του 68!!!!

Μιχάλης Σοφιανός

*Τα ιστορικά στοιχεία είναι από την διεύθυνση www.wikipedia.org

Φωτογραφίες ντοκουμέντα αγώνα για Ζωή

   

Φωτογραφίες ντοκουμέντα - Όταν ο αγώνας για τις ιδέες δεν διαπραγματεύονταν με τίποτα! Τα ντοκουμέντα δημοσιεύονται και στο φύλλο 17 του "Μηνύματος για όλους" ευγενική προσφορά του Νίκου και του Μιχάλη Σοφιανού
























Σημειώσεις πάνω σε κομμάτια χαρτιού. Πολύτιμα λάφυρα για τους φυλακισμένους του καθεστώτος. Μια αναφορά στους αφαπημένους ανθρώπους. Δυο λόγια για ζωή...

Υστερα έρχεται ο θάνατος. Οι ήρωες, όσο ανώνυμοι και της δυπλανής πόρτας άνθρωποι κι αν είναι "φεύγουν" με το κεφάλι ψηλά. Κι ας λένε τα πιστοποιητικά. Δε λένε πάντα την αλήθεια...

Παιδιά στη νοτιοδυτική Κίνα πωλούνται

Χιλιάδες παιδιά στη νοτιοδυτική Κίνα πωλούνται σαν να ήταν αντικείμενα για να δουλέψουν σε άλλες πλουσιότερες περιοχές, όπως η επαρχία Γκουαντόνγκ, αποκαλύπτει η εφημερίδα Southern Metropolis.
Η Κίνα ανακοίνωσε πρόσφατα ότι καταβάλλει προσπάθειες για την καταστολή της δουλείας και της παιδικής εργασίας, μετά τις αναφορές ότι φτωχοί αγρότες, παιδιά και άνθρωποι με διανοητικά προβλήματα εξαναγκάζονται να δουλέψουν σε ορυχεία και σε υψικάμινους στις επαρχίες Σαντσί και Χενάν.
"Η άνθιση της αγοράς παιδικής εργασίας (στην επαρχία Σετσουάν) οφείλεται στους τοπικούς αρχιεργάτες που ο κάθε ένας ελέγχει από 50 ως 100 παιδιά", επισημαίνεται στο άρθρο της εφημερίδας στο οποίο προστίθεται πως γενικά τα παιδιά είναι από 13 ως 15 ετών, αλλά αρκετά φαίνονται μικρότερα από δέκα χρόνων.
Η εφημερίδα αποκαλύπτει επίσης ότι από τις γιορτές για το Νέο Έτος στην Κίνα, τον Φεβρουάριο, αγνοούνται 76 παιδιά από την περιοχή Λιανγκσάν και πιστεύεται ότι τα περισσότερα από αυτά έχουν πουληθεί ως σκλάβοι.
Στην παιδική αγορά εργασίας υπάρχουν παιδιά ακόμα και επτά ετών. Σύμφωνα με ρεπόρτερ της εφημερίδας που έκανε την έρευνα, ένα παιδί πληρώνεται με 3,5 γιουάν την ώρα (περίπου μισό δολάριο) και είναι υποχρεωμένο να δουλεύει τουλάχιστον 300 ώρες το μήνα.
Σύμφωνα με το πρακτορείο Νέα Κίνα, τοπικοί αξιωματούχοι έχουν προσπαθήσει να σώσουν τα παιδιά αυτά, αλλά ορισμένα αρνούνται να φύγουν λέγοντας ότι τα πούλησαν οι γονείς τους ή προσφέρθηκαν μόνα τους να δουλέψουν.

Χρόνια Πολλά σε όλους!

Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά σε όλους. Από τη ορεινή Αρκαδία που πήγαν κάποιοι να κάνουν το φετινό Πάσχα τις καλύτερες ευχές...

Κάποιοι θα δυσκολευτούν κι αυτό το Πάσχα

Ομορφες μέρες έρχονται. και κάποιοι απο μας κάνουμε σχέδια για το που θα πάμε, με ποιους ανθρώπους παρέα να κάνουμε Πάσχα. Κι όμως κάποιοι δίπλα μας θα περάσουν δύσκολα...